Úvodní stránka » Blogy a osobní weby » Accu DEWALT DC935VA

Accu DEWALT DC935VA

Het heeft weinig zin om programma’s te gaan kopiëren, want je gebruikt onder Linux Mint andere programma’s, maar je documenten zijn wel gewoon geschikt om te kopiëren naar dit nieuwe besturingssysteem.Heb je eenmaal beslist wat je wil kopiëren, open dan een tweede venster met je Persoonlijke map door op het gelijknamige icoontje op je bureaublad te dubbelklikken. Open dan het venster van de bestanden op je externe schijf en selecteer de te kopiëren bestanden. Dit doe je door met een ingedrukte muisknop een rechthoek rond de gewenste bestanden te slepen.Versleep de bestanden naar de map op je interne schijf terwijl je de muisknop ingedrukt houdt. Het kopiëren kan overigens wel even duren.Nadat je de bestanden van de externe schijf gekopieerd hebt, moet je die eerst ontkoppelen in Linux Mint voor je de usb-kabel uit de computer haalt of de schijf uitschakelt. Dubbelklik daarvoor op Computer op het bureaublad en klik dan op het icoontje naast de schijf om die te ontkoppelen. Je kunt ook op het icoontje van de schijf op het bureaublad rechtsklikken en dan Ontkoppelen kiezen.

Ook ik gebruik op enkele plekken een simpel, eenvoudig kraakbaar en dus hoogst onveilig wachtwoord. Dat doe ik als ik het account koppel aan een secundaire webidentiteit (ik ben in m’n paranoïde tijd meerdere ID’s online begonnen – inmiddels is dat niet ‘paranoïde’ maar gewoon ‘verstandig’) en bijvoorbeeld een webapplicatie gebruik waarvoor ik het eigenlijk volslagen onzin vind om een account aan te maken. Of spam verwacht.Te pas en te onpas moet je inloggen om iets te kunnen doen. Iets bestellen, logisch. Reageren op een forum, nou ja, vooruit. Maar zelfs gewoon lezen vereist al een wachtwoord. (Dan heb ik het dus niet over betaalmuren. Hoewel je natuurlijk op dat moment betaalt met je sociale profielgegevens.) Donder nou eens op met al die wachtwoorden overal. Ook geen wonder dat ‘wachtwoord’ zo populair is. Een paar wachtwoorden onthouden gaat nog wel, maar met de gigantische hoeveelheid accounts die vandaag de dag nodig zijn, is het wel zo makkelijk om op een flink aantal je geboortedatum te gebruiken.

Ik kan dat ‘domme gebruikers’ ook echt niet kwalijk nemen. Niks domme gebruikers. Domme, archaïsche verificatiemethodes! Ik snap wel dat mensen hun wachtwoorden toevertrouwen aan iets als LastPass, maar ik word er niet gelukkig van als ik mijn wachtwoorden aan één bedrijf toevertrouw. Ik snap wel dat mensen overal inloggen met een sociaal netwerk, maar ik word er niet gelukkig van als ik al mijn logins koppel aan mijn hele profiel.Er is iets fundamenteel mis met dit systeem. Al die wachtwoorden maken ons er niet veiliger op. Het helpt niet dat we ze ook nog eens regelmatig moeten wijzigen. Of dat bedrijven als LinkedIn zo stom zijn om de wachtwoordendatabase kwijt te raken aan dieven, waardoor we ook die weer moeten resetten. Of dat ze te resetten zijn door goedgelovige helpdeskmedewerkers, waardoor een social engineer toegang krijgt tot een digitale schatkist.We hebben iets nodig is dat niet afhankelijk is van één gegeven (hoera, multifactor-authenticatie) en ook niet is gebaseerd op het onthouden van een toegangscode. Maar alsjeblieft geen combinatie waardoor het me twee minuten kost om in te loggen. Wachtwoord hier, paraaf daar, vingerafdruk hier, DNA-materiaal daar – dat wordt leuk.Het kan wel. Techjournalist Mat Honan geeft al een paar mooie voorbeelden van wat mogelijk is. Bijvoorbeeld een authenticatiesysteem dat gebruikers leert herkennen aan een aantal passieve factoren als typsnelheid, locatie, apparaat en een keur aan andere variabelen. Bij twijfel over je identiteit, word je alsnog aan een controle-actie blootgesteld.

Daar kan ik nou enthousiast van worden. Maar ik zie hier bitter weinig vooruitgang in. Logisch, we hebben een systeem waardoor alleen consumenten de sjaak zijn als er weer eens misbruik van wordt gemaakt. Sorry, verander je wachtwoord maar weer. Pas als we massaal boos weglopen (bekentenis: ik heb zelf ook nog steeds een LinkedIn-account, dus ik geef het slechte voorbeeld) motiveren we bedrijven om eens met iets anders op de proppen te komen.We zeiden het al: het opstartproces is een complex gebeuren en de voorstelling die BootRacer (zie stap 1) maakt, is sterk vereenvoudigd. De afbeelding ##locatie## geeft al veel beter de werkelijkheid weer.De beste tool om alle belangrijke fases (uit de OS initialisatie) te kunnen volgen, is de Windows Performance Toolkit. Daarover lees je meer in het kader ‘Windows Performace Toolkit’. Het kan echter ook met minder inspanning van je kant. In de logboeken legt Windows namelijk allerlei detailinformatie vast over het opstartproces. Zo kom je hier te weten welke onderdelen er voor vertraging zorgen.

Voer het commando eventvwr.msc uit (in het Windows-startmenu of het startscherm) en open achtereenvolgens Logboeken (lokaal) / Logboeken Toepassingen en Services / Microsoft / Windows / Diagnostics-Performance / Operational. In het middenpaneel klik je vervolgens de kolomtitel Gebeurtenis-id aan en focus je je vooral op de id’s 101, 102 en 103 (telkens met als taakcategorie: Controle van opstartprestaties). Klik de gebeurtenissen met deze id’s aan terwijl je in het paneel eronder het tabblad Details geopend houdt.Bij TotalTime lees je telkens de laad- of starttijd (in milliseconden) af. Let ook op het veld DegradationTime, dit geeft aan hoeveel langer dan normaal de opstart van dit onderdeel duurde. Blijkt dat een eenmalige vertraging, dan is er wellicht niets aan de hand (dat zou bijvoorbeeld aan een automatische update van dat onderdeel kunnen liggen), maar bij repetitieve vertragingen doe je er wellicht goed aan dit onderdeel nader te onderzoeken of eventueel uit te schakelen (zoals uitgelegd in de vorige stappen).Een van de meest geavanceerde tools om het opstartproces van Windows in kaart te brengen is de Windows Performance Toolkit (Windows Vista/7/8). Het programma is een onderdeel van de Windows Software Development Toolkit (en hier voor Windows 8). Selecteer tijdens de installatie het onderdeel Windows Performance Toolkit. Interessant is het opdrachtregelcommando xbootmgr, dat je als administrator uitvoert.

Laat je dit commando volgen door -help, dan krijg je meteen een overzicht van alle parameters. In principe volstaat het xbootmgr trace boot uit te voeren om de pc te laten herstarten en het bootproces te traceren. Het resultaat komt terecht in het bestand boot_BASE+CSWITCH_1.etl, in de map van waaruit je de opdracht had uitgevoerd. Met behulp van Performance Analyzer, eveneens onderdeel van de toolkit, laat je dit traceerresultaat dan grafisch uittekenen, waarna je inzoomt op de gewenste items.Analyseer je de traceerdata liever in tekstuele vorm, dan zet je het opdrachtregelcommando xperf in, bijvoorbeeld met de volgende parameters: xperf -i -o .De eerste fase van het opstartproces laat zich het makkelijkst samenvatten als ‘BIOS-initialisatie’. Tijdens deze fase worden de aanwezige apparaten geïdentificeerd en geïnitialiseerd, standaard gevolgd door een Power-On Self-Test (POST). Detecteert die een geldige systeemschijf, dan wordt de bijhorende bootrecord ingelezen, waarna Windows Boot Manager (bootmgr) en winload.exe de verdere opstart van het besturingssysteem op zich nemen.Heel veel kun je niet doen om deze fase te versnellen. Belangrijk is dat je alle hardwarecomponenten van de recentste firmware voorziet: raadpleeg daartoe de bijhorende handleidingen op de websites van de producenten. Toch doe je er goed aan ook even je systeem-BIOS te controleren. Hoe je precies het configuratiescherm van het BIOS opent, hangt af van je besturingssysteem en van de opstartmodus (zie ook het kader ‘BIOS versus UEFI’). Welke opties precies beschikbaar zijn binnen het BIOS, hangt tevens samen met de fabrikant en de versie.

Zo selecteer je bij een ‘klassiek’ BIOS bij voorkeur een optie als Quick Boot of Quick Power On Self Test, zodat het systeem minder tijd verliest aan de POST-fase. Verder, om ervoor te zorgen dat het BIOS zo snel mogelijk het opstartmedium vindt, stel je de opstartvolgorde zo in dat de pc het eerst van je harde schijf probeert te starten. Je doet er tevens goed aan ongebruikte hardwarecomponenten in het BIOS voor zover mogelijk uit te schakelen. Op internet tref je vaak nog de tip aan om in het BIOS de autodetect-functie voor harde schijven uit te schakelen, weliswaar nadat je de gedetecteerde waarden had genoteerd en die bij ‘manual’ hebt ingevuld. Wij twijfelen aan het nut en hebben hierbij op onze testsystemen geen verschil in tijd kunnen vaststellen.Start je systeem op in UEFI-modus, dan is de opstarttijd normaliter merkbaar korter dan via de klassieke BIOS-modus, zeker wanneer in de UEFI-instellingen de optie Fast Boot of Ultra Fast Boot geactiveerd is. Niet alle systemen blijken daar echter goed mee overweg te kunnen.Tegenwoordig zijn er twee modi waarin je je computersysteem kunt opstarten, nog voor het eigenlijke besturingssysteem aan de beurt is: het klassieke BIOS (Basic Input Output System) en de UEFI (Unified Extensible Firmware Interface).De laatste is veel uitgebreider dan het oude BIOS en is eigenlijk een mini-OS op zich. Microsoft verplicht de fabrikanten de UEFI-modus te activeren op systemen waarop Windows 8 is voorgeïnstalleerd (hoewel dat eigenlijk alleen maar noodzakelijk is als je systeempartitie op een schijf van meer dan 2 TB staat).

Het configuratiescherm van het BIOS of de UEFI roep je meestal op door middel van een speciale toets, zoals Delete of F2. Het is echter ook mogelijk vanuit (een voorgeïnstalleerde) Windows 8 naar de UEFI-configuratie te gaan. Roep de Charms op en kies achtereenvolgens Instellingen / Pc-instellingen wijzigen / Algemeen / Nu opnieuw opstarten / Problemen oplossen / Geavanceerde opties / UEFI Firmware instellingen / Opnieuw opstarten.Heb je meerdere besturingssystemen op je pc, dan krijg je een opstartmenu te zien. Standaard wacht zo’n menu dertig seconden op je keuze. Let je even niet op, dan duurt het opstarten dus zomaar een halve minuut langer.Dat vermijd je beter, met name wanneer je toch meestal met hetzelfde besturingssysteem opstart. Druk op de Windows-toets+Pause (of rechtsklik op Computer / Eigenschappen) en kies Geavanceerde systeeminstellingen in het linkerpaneel. Klik vervolgens op de onderste knop Instellingen. Kies het gewenste standaardbesturingssysteem, plaats een vinkje bij Lijst met besturingssystemen en vul (bijvoorbeeld) 3 seconden weergeven in, in plaats van 30. Bevestig de wijziging met tweemaal OK.

  1. http://support.viralsmods.com/blog/main/2190338/
  2. http://www.mywedding.com/retrouve3/blog.html
  3. http://davydenko.jugem.jp/

Napsat komentář